• Image

Gornja Lastva

Gornja Lastva je naselje u opštini Tivat u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 6 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 13 stanovnika). Gornja Lastva je malo mijesto u Boki kotorskoj mediteranskog tipa, na brdu Vrmac koji razdvaja tivatski i kotorski zaliv. Nalazi se na 300 metara nadmorske visine i udaljena je 3 kilometara, lokalnim asfaltnim putem, od jadranske magistrale. Smještena je na osunčanoj padini brda Vrmac sa pogledom na tivatski zaliv i dalje, preko poluotoka Luštica, na otvoreno more. Naselje na tome mjestu postoji od davnina. Od nastanka naselja, kamene kuće su građene i razgrađivane da bi se na njihovom mjestu gradile nove, savremenije. Mnoge kuće su vremenom napuštene i međe urušene, ali autentičnost tradicionalnog načina gradnje i ukupnog ambijenta nije ničim narušena. Danas najbolje očuvane i najmarkantnije kuće u naselju potiču uglavnom iz XIX veka. Iz istoga je doba i mlin za masline u kojem se do danas nije ništa promijenilo, a masline se još uvek melju kao nekada - mlin pokreće ljudska snaga. Župna crkva svete Marije građena je u XIV vijeku i u njoj su brojni i vrijedni umjetnički predmeti: oltar od raznobojnog mermera, oltarna pala sa slikom Bogorodičina rođenja, za koju se vjeruje da je dijelo venecijanskog slikara Andrea Trevisana, romanički zlatni krst, oltarna slika zvana Gospa od Lovrata, a još starija je crkva svetoga Vida koja je podignuta u IX vijeku i nalazi se na vrhu istoimenoga brda iznad Gornje Lastve. Gornja Lastva je u vrijeme svoga punoga života, u prvoj polovini XX vijeka, imala oko 500 stanovnika i više od 100 stambenih kuća. Bila je ekonomski zaokružen sistem, stanovništvo je gajilo stoku i obrađivalo zemlju tako da je proizvodilo hrane dovoljno za svoje potrebe. U selu je bilo sedam mlinova za masline, jedna vodenica za žito, 12 guvna, 24 počula (bunara) i 5 kaptaža za vodu. Na okolnim su padinama bili vinogradi, maslinjaci, voćnjaci. Gornja je Lastva bila organizovana u svoju opštinu do Drugog svetskog rata, imala je školu od 1845. godine, župnika, i „Hrvatsko tamburaško društvo“. Lastovljani su bili dobre zanatlije, posebno zidari. Mnogi su navigavali - plovili na bokeljskim brodovima. Poslje Drugog svijetskog rata, Gornja Lastva, bilježi stalni pad broja stanovnika. Stanovništvo se seli bliže moru, odnosno radnom mijestu, najčešće u Donju Lastvu ili u Tivat. Većina Lastovljana danas žive uglavnom u Donjoj Lastvi i Tivtu.